دارچین؛ ادویه گرم و محافظ بدن “Cinnamon” 

پوست درخت دارچین، این پوست درخت با طبعی گرم و خوش‌عطر، هنوز هم همان چیزی‌ست که افسانه‌ها می‌گویند:

گرم‌کننده‌ی جسم، شادی ‌بخش قلب، بازکننده‌ی ذهن، و همراه همیشگی چای، قهوه، و دسرهای شیرین.

 دارچین چیست؟

خانواده: خانواده‌ی برگ ‌بو ” Lauraceae ”

نام علمی:

• دارچین سیلان: Cinnamomum verum دارچین اصیل و مرغوب‌تر
• دارچین چینی: Cinnamomum cassia نوع رایج‌تر و ارزان‌تر

بخش مصرفی:

پوست درخت پس از خشک شدن به شکل تکه های پوست درخت یا پودر درمی‌آید.

طبع در طب سنتی: گرم و خشک

خاستگاه و تاریخچه کشف دارچین

• بومی مناطق جنوب و جنوب ‌شرقی آسیا: به‌ویژه سریلانکا، هند جنوبی، میانمار، بنگلادش و چین.
• امروزه همچنین در ویتنام، اندونزی و آمریکای جنوبی کشت می‌شود.

 تاریخچه‌ی کشف و استفاده:

1. سومریان و بابلیان “۴۰۰۰ سال پیش

استفاده دارویی و مذهبی از عصاره‌های معطر.

2. مصر باستان “۳۰۰۰ سال پیش“

استفاده در مومیایی‌ و عطرسازی.

دارچین مانند طلا ارزش داشت؛ گاهی برای پرداخت مالیات استفاده می‌شد!

3. کتاب مقدس و تورات:

بارها به دارچین به عنوان عنصر معطر مقدس اشاره شده.

4. یونان و روم باستان:

بقراط، دارچین را برای درمان سوء‌ هاضمه توصیه کرده.

امپراتور نرون در سوگ همسرش، مقدار زیادی دارچین در آتش سوزاند.

5. قرون وسطی در اروپا:

از راه بازرگانان عرب به اروپا رسید.

داستان‌های خیالی درباره پرندگانی که دارچین را از کوه‌های ممنوعه می‌دزدند برای بالا بردن قیمت آن گفته می‌شد.

6. عصر اکتشافات (قرن ۱۵ تا ۱۷):

پرتغالی‌ها، هلندی‌ها و انگلیسی‌ها برای تسلط بر مزارع دارچین سریلانکا جنگیدند.

دارچین یکی از دلایل استعمار برخی نواحی آسیا بود.

خواص درمانی دارچین (علمی و سنتی):

ارزش تغذیه‌ای (در ۱۰۰ گرم پودر دارچین):

⚠️ هشدارهای مصرف:

• مصرف زیاد دارچین کاسیا (نوع ارزان‌تر) می‌تواند به دلیل ترکیب کومارین برای کبد مضر باشد.
• در بارداری و شیردهی باید با احتیاط مصرف شود.
• روغن دارچین غلیظ، بسیار قوی است و باید با رقیق‌ کننده استفاده شود.